Pange Lingua
Pange, lingua, gloriósi
córporis mystérium,
sanguinísque pretiósi,
quem in mundi prétium,
frúctus véntris generósi,
Rex effúdit géntium.
Nobis datus, nobis natus
ex intácta Vírgine,
et in mundo conversátus,
sparso verbi sémine,
sui moras incolátus
miro cláusit órdine.
In suprémae nocte cenae
recúmbens cum frátribus,
observáta lege plene
cibis in legálibus,
cíbum turbae duodénae
se dat suis mánibus.
Verbum caro, panem verum
verbo cárnem éfficit,
fitque sanguis Christi merum,
et, si sensus déficit,
ad firmándum cor sincérum
sola fides súfficit.
Tantum ergo sacraméntum
venerémur cérnui,
et antíquum documéntum
novo cedat rítui;
praestet fides suppleméntum
sénsuum deféctui.
Genitóri Genitóque
laus et iubilátio,
sálus, hónor, vírtus quoque
sit et benedíctio;
procedénti ab utróque
compar sit laudátio.
Amen.